Lagnapis

E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
środa, 01 październik 2014 19:43

Budowa Pszczoły

Ślężańskie Miody - Ciało i budowa pszczoły.

 

Ciało pszczół tak w zasadzie składa się z 3 części: Głowy, Tułowia i odwłoka. Ciało pszczoły jest pokryte jednowarstwowym naskórkiem. Komórki naskórka wytwarzają włóknisty oskórek - kukikulę. W budowie oskórka wyróżnia się 3 warstwy: epikutikulę, egzokutikulę i endokutikulę. To właśnie te schityzowane elementy stanowią szkielet zewnętrzny pszczoły miodnej. Badania oskórka wykazały że występuje w nim chityna w 3 formach, alfa, beta i gamma, różniące się od siebie pofałdowaniem cząsteczki i łączeniem łańcuchów sacharydowych. Chityna jest polisacharydem. Nioe rozpuszcza się wodzie, rozpuszczalnikach organiczynch i słąbych kwasach oraz zasadach. Pod wpływem hydrolizy, czyli rozpuszczeniu kwasami mineralnymi uwalniają się z niej Polisacharydy, glukozamina i kwas octowy. 

 

 

niedziela, 28 wrzesień 2014 21:19

Pszczoły - wiadomości ogólne

Pszczoła miodna

Pszczoła miodna (Apis mellifera L.) należy do typu stawonogów, podtypu tchawkodysznych, gromady owadów, podgromady uskrzydlonych, rzędu błonkoskrzydłych, podrzędu żądłówek, nadzrodziny pszczół, rodziny pszczołowatych, rodzaju pszczoła. Przyznajemy dość to zawiłe, ale do zrozumienia. W skład rodzaju pszczoła wchodzą cztery gatunki: Pszczoła miodna, pszczoła indyjska, pszczoła olbrzymia, pszczoła karłowata. 

Pszczoła miodna buduje plastry dwustronne z czystego wosku w miejscach okrytych. Gniazdo składa się z kilku plastrów budowanych w położeniu pionowym, równolegle do siebie. Zasklep na komórkach z czerwiem, stanowi lekko wypukłe wieczko całkowite. W obrębie gatunku pszczoły miodnej występują liczne gatuniki, podgatunki, rasy i odmiany. Wyobrębnia się kilka grup pszcżól miodnych a mianowicie:

  • grupę pszczół afrykańskich: pszczoła afrykańska, pszczoła madagaskarska, pszczoła południowoafrykańska, pszczoła egipska, pszczoła algierska, pszczoła perska, pszczoła syryjska, pszczoła cypryjska
  • grupę pszczół kaukaskich: pszczoła kaukaska szerokołapa, pszczoła kaukaska wysokogórska, przczołą krymska.
  • grupę pszczół europejskich. W tej właśnie grupie występują najważniejsze podgatunki takie jak, pszczoła włoska, pszczoła kraińska, pszczóła miodna właściwa lub pszczoła stepowa.

          Pszczóła włoska jest pszczółą obszarów nizinnych, lagodna, charakteryzuje się niską rojliwością i dobrą zimowlą. 

          Pszczoła kraińska jest pszczołą górską. Odznacza się dużą łagodnością. Dobrze trzyma się plastrów i dobrze znośi długie, mroźne zimy.

          Pszczoła miodna właściwa czyli pszczoła północna charakteryzuje się względnie małą rojliwością i jest przystosowana do długiej zimowli. Dość słabo trzyma się plastrów i bywa agresywna.

 

 

niedziela, 21 wrzesień 2014 17:05

Grzybica wapienna

Grzybica wapienna

 

Grzybica wapienna zwana również askoferiozą lub ggrzybicą otorbielakową czerwiu pszczelego i czerwiu trutowego. Ta pszczela choroba wywoływana jest przez grzyba, otorbielaka pszczelego. Występuje ona w ciągu całego sezonu pszczelarskiego, ale największe jej nasilenie przypada w lipcu i sierpniu tj. w najcieplejszej porze roku. Żródłem choroby są martwe larwy czerwiu zaatakowane przez tego grzyba. Grzybica w pierwszej kolejności atakuje czerw pszczeli i trutowy, a przy dużym nasileniu tej choroby może atakowac również jajeczka. Zarodniki tego grzyba wykazują bardzo duża odporność w środowisku zewnętrznym nawet do 15 lat.

Do ula, zarodniki grzyba przenoszone się przez pszczoły z pyłkiem w czasie rabunków bądz błądzenia. Zródłęm zakażenia może być też sam pszczelarz przenoszący zakażone plastry z rodzin chorych do zdrowych. Czerw zarażany jest przez pszczoły podczas zabiegów pielęgnacyjnych.

Wystąpieniu choroby sprzyja spadek temperatury i zaziębienie czerwiu. W pierwszej kolejności na grzybicę kamienną zapada czerw trutowy, położony na brzegach plastra bądz na dolnych częściach ramki. Przy nasileniu choroby choruje również czerw pszczeli. Przebieg choroby jest łatwo zauważalny, larwa w komórce pszczelej pokrywa się białym puszystym nalotem, pprzedewszystkim w tylnim odcinku ciała. Następnie larwa pszczoły obumiera, twardnieje zmienia się w kamykowatą mumię, zachowując kształt. Komórka pszczela wygląda jakby była wypełniona wapnem lub kredą. Na pszczelich mumiach pojawia się nalot w postaci grzybni tworzonej przez zarodniki grzyba. Zmumifikowane pszczoły usuwane są przez pszczoły, sprzyjając w ten sposób rozprzestrzenianiu choroby. Rozpoznanie 100% powinno odbyć się poprzez badania laboratoryjne.

Leczenie grzybicy wapiennej

Jeśli choroba przebiega łagodnie to zabiegi hodowlane wystarczą do jej zwalczenia. Należy wyjąć zarażone plasty z ula, zawęzić gniazdo i podkarmić pszczoły syropem curkowym. Obecnie nie stosuje się żadnych leków, środków farmakologicznych, jedynie proste środki dezynfykujące sprzęt pszczelarski i niszczące zarodniki tego grzyba. Obecnie na rynku jest już parę środków które służa do opryskiwania pszczół, jednak w celu 100 pewności likwidacji grzyba polecamy przetapianie plastrów pochodzących z zarażonych rodzin. Ważnym jest utrzymywanie silnych rodzin pszczelich z dobrą naturalną, genetyczną odpornością na choroby. Powszechnie odradza się stosowania jakichkolwiek antybiotyków które niszczą naturalną florę biologiczną pszczół w ich układzie pokarmowym.

 

niedziela, 21 wrzesień 2014 11:39

Grzybica Kamienna

Grzybica Kamienna

 

Ta choroba pszczela jest szczególnie groźna, ponieważ jest dotyczy ona zarówno pszczół robotnic, czerwiu, trutni, matki pszczelej jak i przczelarza. Jest ona wywoływana przez zarodniki grzybów. Zarodniki są bardzo lekkie i przy przeglądach zakarzonych uli, unosza się w powietrzu, atakując błony śluzowe oczu, gardła. Grzyby występują w glebie, wodzie, na pylnikach i nektarnikach kwiatów.

Grzybica kamienna występuje głónie wczesną wiosną. Szerzeniu się grzybicy sprzyja wilgotna, deszczowa pogoda. Pnie umieszczone w zaciemnionym miejscu łatwiej zapadają na grzybicę. Zakarzeniu ulegają pszczoły i czerw zarówno zasklepiony i niezasklepiony. Do zakażenia pszczół dochodzi zazwyczaj drogą pokarmową. Wewnątrz zaatakowanego czerwiu grzyb rozwija się akatkując przewód pokarmowy a póżniej narządy wewnętrzne. Najpierw grzybnia porasta przednią część czerwiu, powoli przejmująć resztę ciała czerwiu. Zaatakowany grzybem czerw twardnieje, zmieniając się w twardą masę, najpierw szarożółtą powoli przechodząć do koloru czarnego. Mumię czerwiu i komórkę plastra pokrywa żółtozielony kożuch z zarodnikami grzyba. Kolejną charakterystyczną cechą przy tej chorobie jest dzwięk jaki wydaje plaster z zasklepionym czerwiem, który po potrząśnięciu "dzwoni". Pszczoly po odsklepieniu takiego plastra łatwo usuwają mumię pszczół z plastra i można je spotać na dennicy ula i wylotku. Najskuteczniejszcze jest jednak badanie laboratoryjne.

Leczenie grzybicy kamiennej

Jedna ze skuteczniejszych metod leczenia tej choroby jest przesiedlenie chorych rodzin na węzę do odkażonych uli. Choroba też mozę ustąpić po wystąpieniu porzytków bądz podkarmieniu rodzin pszczelich i ociepleniu rodzin. Niestety po takim działaniu choroba często powraca.

Po pojawieniu się tej choroby i przesiedleniu rodziny pszczelej na węzę, cały sprzęt pszczelarski i samo pasieczysko należy odkazić. Zarodniki grzybicy kamiennej giną po zastosowaniu środków dezynfekujących lub temperatury powyżej 60 o C.

W zapobieganiu tej chorobie polega na utrzymywaniu silnych rodzin, odpowiedniej wielkości gniazdo dostosowane do siły rodziny, nie powodujące zaziębienia czerwiu. Ule powinny byc ustawione w miejscach nasłonecznionych i suchych. Dużą rolę odgrywa również utrzymanie odpowiedniej higieny na pasiece.

 

UWAGA! MIÓD POCHODZĄCY OD CHOREJ RODZINY NIE NADAJE SIĘ DO SPRZEDAŻY I KONSUMPCJI.


 

piątek, 19 wrzesień 2014 18:24

Rozpadnica pszczół

Rozpadnica pszczół - Wiadomości ogólne

Rozpadnica pszczół to choroba bakteryjna pszczół dorosłych. Bakterie rozmnażają się w hemolimfie owadów i wnikają przez przewód pokarmowy. Najczęściej zakażenie występuje u pszczół robotnic i trutni, u matek pszczelich występuje bardzo rzadko. Choroba występuje najczęściej w okresie lata, najczęściej w pasiekach położonych na terenach wilgotnych i zaciemnionych. 

Objawy i przebieg  rozpadnicy pszczół.

Najbardziej charakterystycznym objawem jest zwiotczenie mięśni i wiązań mięczy członami ciała, a następnie rozpadanie. Mięśnie ulegają rozkładowi gnilnemu, poczerwieniu i wydzielają mdłą, nieprzyjemną woń. Chore pszczoły tracą owłosienie, stają się czarne, wykazują niemożliwość do lotu, pełzają przed ulem, przewracają się na boki i w końcu giną. 

 

Zwalczanie i zapobieganie rozpadnicy pszczół

Zwalczanie choroby polega na osuszaniu gniazda, jego zawężeniu, podkarmieniu pszczół syropem, Pnie z chorymi pszczołaminależy pozostawić w miejscu nasłonecznionym. Zapobieganie rozpadnicy pszczół polega na trzymaniu silnych rodzin i zapewnieniu dobrych warunków hodowlanych.

 

 

czwartek, 18 wrzesień 2014 19:46

Choroba majowa

Choroba majowa - Zatrucie pyłkiem

 

Choroba pojawia się zwykle po wiosennych przymrozkach i w okresie kwitnienia roślin, których pyłek jest szkodliwy dla pszczół. Przyczyna może być pyłek ciemiężycy, bagna, roślin jaskrowatych, kasztanowca lub pyłek przemarznięty, zepsuty, porośnięty pleśnią. Zatrucia z reguły występuja w maju i czerwcu. Najczęściej giną pszczoły karmicielki. Czynnikiem przyśpieszającym zatrucie pyłkiem jest brak wody.

Za objawy choroby pszczół należy uznać: niezdolność do lotu, padanie przed ulem, pełzanmie z odgiętym odwłokiem. Przy naciśnięciu odwłoka następuje wydalenie nie strawionej masy pyłku. Choroba przebiega początkowo gwałtownie ,następnie słabnie i często po przekwitnięciu szkodliwych roślin ustępuje.

Leczenie polega na podkarmieniu rodzin pszczelich rzadkim syropem, ociepleniu i zwężeniu gniazda. Najczęściej po pojawieniu się pożytku choroba ustępuje. Zapobieganie polega na podkarmieniu w czasie kwitnienia trujących roślin i wywiezieniu pasieki na inne miejsce.

 


Żródło:

"Warroza i inne choroby pszczół" Dr. Krystyna Szymanowska- Bielawska str. 35

 

czwartek, 11 wrzesień 2014 19:07

Chroniczny Paraliż pszczół

Chroniczny paraliż pszczół - Chronic bee paralysis virus – CBPV

Chroniczny paraliż pszczół, nazywany również powolnym, jest chorobą przewlekłą pszczół dorosłych, wywołaną przez wirusa SPV (slow paralysis virus). Zasięg jego występowania to cały świat również Polska. Do zakażenia tym wirusem dochodzi poprzez zarażone pszczoły u których wirus występuje w ślinie, wolu miodnym bądz w kale. Zarażać może również chora matka.

Do zarażenia dochodzi miedzyinnymi poprzez trofalaksję, czyli wzajemne karmienie się pszczół. Podobnie jak przy innych wirusach do roszerzenia się wirusa dochodzi również poprzez błądzące i rabujące pszczoły. Sam pszczelarz może również zarazić nieświadomie inną rodzinę podając jej zarażoną wirusem SPV pierzgę. Jednym z czynników który znacząco przyczynia sie do szerzenia wirusa jest największy wróg pszczelarzy. Warroza. Poprzez nakłucia w naskórku pszczoły i w miejscach gdzie roztocz uszkodziła naturalną ochronę pszczół, wirus może wniknąć do ciała pszczoły. Atakuje on komórki zwojów nerwowych i powoduje u pszczół drżenie skrzydełek, utratę trawienia i zdolność lotu. Zauważalną oznaką jest utrata włosków na odwłoku, pszczoły stają się czarne i błyszczące.

Zazwyczaj choroba występuje w dwóch formach:

  1. Chore pszczoły charakteryzują się rozdętymi odwłokami, drążcymi skrzydelkami i nóżkami. Poza ulem można zauważyć pszczoły pełzające po wylotku lub w okolicy ula. Razem z tą chorobą może wystąpić biegunka, przez co choroba ta może być mylona z nosemozą. Choroba trwa prez pare dni po czy pszczoła umiera. Czasem może nastąpić śmierć całej rodziny.                                                                                                                                      
  2. Druga forma tej choroby powoduje utratę włosków u pojedyńczych pszczół, o czym pisaliśmy już wcześniej, Są jakby mniejsze, błyszczące pszczoły bywają nie wpuszczane do ula przez zdrowe pszczoły i traktowane są przez inne pszczoły jako rabusie. Takie pszczoły określane są przez pszczelarzy jako "czarni rabusie", do niedawna uważana przez pszczelarzy jako stare spracowane pszczoły. 

Ta choroba wirusowa występuje z różnym nasileniem. Może się zdarzyć że występujące dwie postacie tej choroby wystąpią jednocześnie, co w przeciągu tygodnia doprowadzi do śmierci rodziny pszczelej. Lecz nie ma również powodu do paniki, bowiem choroba ta może nawet trwać latami.

Do leczenia tego wirusa nie stosuje się żadnego leku. Aby zapobiec jego pojawieniu na pasiece należy pamietać o ważnej roli jaka odgrywa warroza w jego rozprzestrzenianiu, która osłabia nasze pszczoły i umożliwia wniknięcie wirusa SPV do hemolimfy pszczół. Aby dokładnie rozpoznać tą chorobę należy wykonac badanie laboratoryjne oparte na padłych pszczołach.

 

 

 

środa, 03 wrzesień 2014 18:40

Leczenie kwasem mrówkowym

Kwas mrówkowy - Wiadomości wstępne

Kwas mrówkowy był jednym z pierwszych skutecznych preparatów stosowanych przeciwko warrozie, gdy poraz pierwszy pojawiła się w Polsce. Nadal jest ona stosowana w wielu Pasiekach w Polsce. My w naszych szeregach posiadamy również wielu pszczelarzy którzy skutecznie eliminują warrozę kwasem mrówkowym. Stosując go należy pamiętać że jest to kwas, więc należy zachować wszelkie środki ostrożności. Mimo tego że zawsze istnieje ryzyko stosowania tego kwasu, wiele czynników przemawia za jego dalszym stosowaniem.

Zalety stosowania kwasu mrówkowego

  • Skuteczność kwasu mrówkowego to 98% przy zwalczaniu warrozy.
  • Kwas mrówkowy zabija warrozę zarówno na dorosłych pszczołach, jak i na larwach pszczół znajdujących się pod zasklepem. 
  • Bardzo łatwo ulega rozkładowi i nie zanieczyszcza wosku i miodu 
  • Warroza nie uodparnia się na kwas mrówkowy

Wady stosowania kwasu mrówkowego

  • Nieumiejętnie użyty i w zbyt dużym stężeniu może toksycznie wpływać na pszczoły i czerw
  • Dla niedoświadczonego pszczelarza stanowi zagrożenie
  • Stosowanie kwasu mrówkowego wymaga czasu i jest pracochłonne w dużych pasiekach towarowych

 

 Jak stosować kwas mrówkowy przy leczeniu warrozy?

Przez wiele lat, odkąd warroza pojawiła się w polskich pasiekach, starano się odnaleźć optymalny sposób na podawanie kwasu mrówkowego pszczołom. Używano oprysków kwasem mrówkowym rozrzedzonego w syropie cukrowym, starano się odparowywać kwas w różny sposób. Obecnie jest wiele różnego rodzaju dozowników do kwasu mrówkowego. Koszt ich wacha się od 2 złotych za najbardziej podstawowy plastikowy odparowywacz i sięgają aż 100 zł za sztukę. Stosując najpopularniejsze obecnie parowniki, należy pamiętać o tym by ustawiać je na

Najnowszego generacji parowniki mocowane są do pustej ramki, a następnie umieszczane w pobliżu czerwiu. Kwas w takich parownikach umieszczany jest w zamkniętej plastikowej komorze, skąd niewielkie jego ilości odparowywane są poprzez bibułkę. Do tego rodzaju parowników stosuje się kwas mrówkowy 60%. Przyjmuje się że około 10 ml kwasu powinno odparować dobowo z korpusu w którym pszczoły obsiadają 10 ramek.  

Obecnie wśród pszczelarzy przyjmuje się że istotną kwestię do odnoścnie zastosowania ego kwasu. Jest on dość lekki i stosunkowo łatwo paruje. Temperatura parowania to 20 oC, lecz pszczelarze spierają się między sobą uznając że kwas ten paruje w temperaturze od 15-30 oC. Dla początkujących pszczelarzy zalecamy na początek użycie ilości około 20-30 ml. Po tygodniu od pierwszego użycia powinniśmy podać kwas jeszcze raz. Bardziej doświadczeni pszczelarze jednak stosują większe ilości tego kwasu. 

niedziela, 31 sierpień 2014 17:08

Odymianie Pszczół Apiwarolem

Apiwarol to jeden z najczęsciej stosowanych obecnie środków do zwalczania warrozy u pszczół. Tableki fumigujące podpala się i umieszcza w specjalnie do tego zaprojektowanych przyrządach które ułatwają poddawanie "leku". Najbardziej odpowiednim terminem do leczenia pszczół i eliminacji Warrozy jest czas po ostatnim miodobraniu, lecz stosować go należy również na świeżo złapanych rojach które mogą przenosić pasorzyt. Niektórzy pszczelarze zapobiegawczo stosują go na zakupionych odkładach. Stosując ten typ leku należy pamiętać że dopiero po 30 dniach od ostatniego użycia możemy wirować miód.

Przy odymianiu w celu eliminacji dużej ilości pasożyta dymić Apiwarolem należy 3 lub 4 razy co 4-7 dni. Dlaczego w takich odstępach? Ponieważ odymianie apiwarolem nie działa na warrozę pod zasklepem z czerwiem zakrytym, musimy cierpliwie poczekać na wygryzienie się czerwiu eliminację warrozy z tych komórek.  Wskazane jest również odymienie rodziny późną jesienią 1-2 razy gdy w rodzinie nie ma już czerwiu. Zabieg jesienny można pominąć jeśli mamy zamiar innego środka jakim jest Kwas szczawiowy.

Obecnie istnieje wiele sposobów na odymianie przy pomocy Apiwarolu. Niektóry odpalają tabletki w dennicach, lub przy pomocy domowej roboty urządzeń. Na rynku obecnie znajduje się bardzo wiele urządzeń do odparowywania Apiwarolu, najpopularniejsze są obymiacze wylotkowe. Pszczelarz zatyka wylotek i wprowadza specjalną końcówkę do ula. Urządzenie uruchamia się po odpaleniu i wrzuceniu tabletki do "komina" w urządzeniu. Powietrze razem z dymem i amitazą która uwalniana jest z tabletki, dostarczana jest do ula. Po wypaleniu się tabletki, wyciągamy urządzenie i zatykamy wylotek na jeszcze około 30 minut. W tym czasie porażone raotocze warrozy odpada z pszczół na dennicę. Do tych zabiegów zalecane jest posiadanie dennice ze specjalną szufladą do badania osypu roztoczy. Oczywiście zamiast dennicy do ula możemy wprowadzić kartkę papieru posmarowaną olejem, do której przyczepi się roztocz.  

 

Należy pamiętać że opary Apiwarolu są szkodliwe dla pszczelarza i zalecamy używanie maski ochronnej i rękawic przy pracy z tym środkiem.

Zobacz także inne sposoby na walkę z warrozą:

- Zwalczanie warrozy kwasem mrówkowym

- Zwalczanie warrozy kwasem szczawiowym

 

 

niedziela, 31 sierpień 2014 16:38

Leczenie kwasem szczawiowym

Zwalczanie warrozy kwasem szczawiowym

Leczenie warrozy kwasem szczawiowym daje bardzo dobre efekty, ponieważ likwiduje warroze w 80%-99%, ponadto poddanie kwasu szczawiowego nie powoduje uodparniania się roztoczy na lek, tak jak to bywa przy odymianiu Apiwarolem czy przy użyciu pasków. Zaleca się stosowanie kwasu szczawiowego późną jesienią, gdy temperatura otoczenia przekracza 0 stopni. Podanie kwasu powoduje osypanie się pasożytów z pszczół, lecz nie z osobników które znajdują się w komórkach zasklepionych z czerwiem pszczelim, dlatego więc stosujemy go gdy matka pszczela skończy czerwić i w gnieździe zostaną tylko pszczoły bez czerwiu. Nie ma więc on takiej samej mocy jak kwas mrówkowy, lecz użyty w odpowiednim momencie daje bardzo dobre rezultaty i zapewnia naszym pszczołom dpbrą zimowlę i sprawia że bardzo duża ilośc varroa destructor nie będzie niepokoić pszczół zimą. Zastosowanie kwasu szczawiowego późną jesienią sprawia że w okresie jesienno-zimowym całkowicie się ulatnia i nie wnika do miodu, wosku w następnym sezonie. 

  •        Pierwszym sposobem na podanie kwasu jest przygotowanie roztworu syropu cukrowego w stosunku 1/1. Syrop cukrowy powinien zawierać około 3 % kwasu szczawiowego.  Tak przygotowany roztwór, powinien byc ciepły, zabieramy na pasiekę i polewamy uliczki w ulu. Średnio powinniśmy zyżyć około 40 ml na ul.             
  • Drugim sposobem na poddanie kwasu szczawiowego jest użycie elektrycznego parownika. Parownik taki wposażony jest w elektryczny podgrzewać, który wsuwamy do ula. Na podgrzewaczu umieszczamy granulki kwasu a następnie wsuwamy go do ula. Po podłączeniu do napięcia, kwas zostaje odparowywany do rodziny pszczelej. Do odparowania używamy około 1-1,5 g kwasu szczawiowego.

Drugi sposób chodz mniej pracochłonny (tak nam się wydaje) jest dobry, lecz sam zakup odpowiedniego urządzenia możę stanowić problem, zwłaszcza dla początkującego pszczelarza. Koszt zakupu prostego parownika to wydatek od 150 zł (wytworzonych przez majsterkowiczów) przez 350 zł oferowany przez znanego Polskiego producenta, aż do 180 Euro za granicą naszego kraju. Koszt ten może odstraszać na początku, ale jeśli nasza pasieka powoli zaczyna przynosić zyski, to warto zaopatrzyć się w taki sprzęt. 

Przy używaniu kwasu szczawiowego należy pamiętać o wysokich środkach ostrożności. Zaleca się używanie rękawic gumowych, okularów i maski ochronnej. Pamiętajmy że kwas szczawiowy jest silnie żrący i bardzo łątwo przedostaje się z powietrzem do płuc może powadować oparzenia.

 

Zdjęcia dodamy wkrótce.


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /autoinstalator/joomla15/components/com_k2/templates/default/user.php on line 260
JSN Educare is designed by JoomlaShine.com | powered by JSN Sun Framework

Konsola diagnostyczna Joomla!

Sesja

Informacje o wydajności

Użycie pamięci

Zapytania do bazy danych